Ini menandakan komitmen Malaysia dengan Agenda Bandar Baharu yang seiring dengan Matlamat Pembangunan Lestari 2030 (SDG 2030). Malaysia yang cepat membangun seharusnya melihat SDG 2030 secara serius berasaskan pengetahuan saintifik dan bukan setakat membangunkan kemudahan fizikal yang boleh menimbulkan konflik keperluan masa hadapan bandar lestari. Dari segi alam sekitar beberapa perkara penting seperti pengurusan sisa pepejal, kehijauan kawasan bandar, pencemaran udara, pemanasan kawasan bandar, banjir kilat dan bekalan air menjadi tumpuan.

Banyak faktor melibatkan perubahan cuaca dan pemanasan global, pengurangan pencemaran, kehilangan habitat, konflik hidupan liar manusia dan lain-lain perlu dipertimbangkan dalam setiap perancangan pembangunan bandar.

Sejauh mana perkara yang dibincangkan sejak Sidang Kemuncak Dunia Mengenai Bumi di Rio de Janeiro 1992 dan Rio+20 pada 2012 telah dinilai dan diambil tindakan oleh Malaysia perlu dilihat dengan serius. Penilaian ini penting bagi memastikan kelestarian pembangunan bandar semasa dan masa hadapan. Senarai semak perancangan dan tindakan mesti dinilai dan mendapat sokongan rakyat seluruhnya.

Agenda Ekonomi Global juga patut selari dengan Agenda Bandar Baharu. Aliran semasa keterbukaan kerajaan seluruh dunia mestilah dilaksanakan secara jujur dengan penuh integriti. Disamping itu pendidikan dan kefahaman seluruh rakyat sangat penting agar mampu berfikir secara saintifik tentang isu-isu yang dibincangkan.

Kefahaman rakyat perlu selari dengan objektif forum untuk meningkatkan kesedaran tentang kelestarian perbandaran dalam kalangan orang awam, menambah baik pengetahuan tentang kelestarian pembangunan bandar melalui perbincangan terbuka, bertukar pendapat dan berkongsi pengalaman di samping meningkatkan kerjasama semua pihak serta penyelarasan bagi kelestarian perbandaran. Objektif ini menunjukkan suatu pendekatan yang lengkap dalam kelestarian perbandaran.

Justeru, MUF dalam Agenda Bandar Baharu ingin memastikan sokongan kepada agenda 2030 Pembangunan Lestari dan menjadikan bandar yang inklusif, selamat, berdaya tahan dan lestari. Bagi mencapai hasrat itu penduduk bandar mesti cukup berpengetahuan tentang keperluan SDG 2030.

Antara isu bandar yang perlu dilihat ialah pengangkutan yang selari dengan pertumbuhan ekonomi dan penduduk.

Isu kemiskinan bandar juga merupakan cabaran penting.

Journal of Social Sciences 2007 menyatakan sejak merdeka, Malaysia adalah antara negara yang berjaya menangani isu kemiskinan.

Kadar kemiskinan menurun kepada 5.7 peratus pada 2004 kepada 2.8 peratus pada 2010.

Dalam usaha menangani kemiskinan bandar, pertanian bandar mungkin boleh diperkenalkan. Jurnal Advances in Environmental Biology 1995 telah lama mencadangkan pertanian bandar sebagai alat pembangunan lestari untuk makanan. Perbandaran dan globalisasi sistem makanan boleh menimbulkan masalah sosial, alam sekitar, ekonomi, dan politik.

Menjelang 2025, antara 60 hingga 85 peratus penduduk dunia tinggal di bandar. Ini akan memberikan tekanan kepada kemorosotan kualiti alam sekitar termasuk pengeluaran gas rumah hijau.

Jurnal Teknologi 1984 juga sudah lama membincangkan isu pemanasan bandar. Sejak 1970-an kajian perbandingan suhu bagi 1972, 1975 dan 1980 telah dijalankan dan menunjukkan kewujudan pulau haba di Kuala Lum­pur dan Petaling Jaya. Feno­mena ini wujud kerana bertam­bahnya bilangan kenderaan berenjin di jalan-jalan raya di samping pertambahan kawasan perumahan dan jalan-jalan raya.

Selain mempengaruhi suhu dan keselesaan, permukaan-permukaan yang tidak telap air ini juga mempengaruhi hidrologi kawasan bandar. Larian air dari kawasan bandar adalah lebih tinggi daripada kawasan luar-bandar. Penanaman pokok-pokok selari dengan rancangan-rancangan perumahan dan jalan raya mungkin boleh mengurangkan larian air dan kejadian banjir kilat di bandar.

The International Journal of Urban Forestry 2012 juga membincangkan tentang hutan bandar Kuala Lumpur di mana pembangunan pesat yang mementingkan keuntungan maksimum memberi tekanan kepada ruang hijau.

Peranan pembuat dasar, perancang bandar, ahli politik, jurutera, pemegang taruh dan NGO diperlukan dalam memastikan pulau haba bandar (UHI) dapat diuruskan dengan baik.

Faktor permukaan tanah, struktur bangunan, aliran trafik dan aktiviti manusia perlu mempunyai strategi yang baik demi meminimumkan risiko keselesaan dan kesihatan manusia.

Journal of Sustainable Development 2013 mencadangkan kawasan hijau dan kepelbagaian biologi di Kuala Lumpur dapat meningkatkan kualiti alam sekeliling. Penurunan kepelbagaian biologi telah menarik perhatian ahli akademik, profesional dan masyarakat amnya. Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengisytiharkan 2010 adalah Tahun Kepelbagaian Biologi dan ia penting untuk kesihatan persekitaran bandar. Kepulauan hutan di Kuala Lumpur boleh menjadi habitat hidupan liar. Bandar raya Kuala Lumpur boleh mereka bentuk kepulauan hutan yang ada dengan disokong oleh dasar, undang-undang dan panduan khas untuk melindungi hidupan liar bandar.

Bukit Persekutuan ialah antara kawasan yang penting untuk disimpan bagi jangka masa panjang sebagai kawasan hijau yang penting bagi Kuala lumpur. Kawasan yang terletak di atas bukit ini masih terjaga khazanah hutannya. Kawasan ini terdapat sedikit penempatan yang telah wujud sejak zaman kolonial British di Tanah Melayu yang boleh menjadi warisan negara. Bukit Persekutuan dengan keluasan kira-kira 18 ekar merupakan hutan sekunder. Kompleks Bukit Persekutuan, Taman Tugu dan Tasik Perdana perlu di simpan selamanya untuk kehijauan Kuala Lumpur. Di samping pinggiran Kuala Lumpur seperti Taman Hutan Selangor FRIM, Taman Templer, Hutan Simpan Kanching termasuk Bukit Takun dan Batu Caves yang sudah lama dibincangkan untuk disimpan bagi kestabilan pembangunan Kuala Lumpur.

MUF kali ini perlu memberikan respon positif secara bersepadu tentang Agenda Bandar Baharu selari dengan SDG 2030 dan perjanjian yang telah ditandatangani Malaysia di peringkat global.